Polski Związek Szachowy

Ministerstwo Sportu i Turystyki

Rozdział 3: Systemy z gońcem na g2 w partiach Aleksandra Wojtkiewicza (mm Marek Matlak)

 

Motto: 
Aleksander Wojtkiewicz nie był wybitnym specjalistą od debiutów, ale głęboko rozumiał typowe szachowe struktury, a jego ulubioną pionową pozycją było fianchetto gońca na g2.


 
Biografia

Aleksander Wojtkiewicz (1963-2006)

Zanim przeprowadził się do Polski w 1988 r., był jednym z czołowych szachistów Łotwy, uczniem byłego mistrza świata, Michaiła Tala. Po otrzymaniu polskiego obywatelstwa w przekonującym stylu zdobył tytuł mistrza kraju w 1989 r. W finałach mistrzostw Polski startował jeszcze trzykrotnie, raz zajmując pierwsze miejsce (1995) i dwa razy drugie (1992 i 1996). Reprezentował Polskę na dwóch olimpiadach (1990 i 1992), z ogólnym bilansem +7 -3 =18 na pierwszej szachownicy (57,1%). Dwukrotnie brał udział w drużynowych mistrzostwach Europy (1989 i 1992), za pierwszym razem zdobywając srebrny medal na II szachownicy (+5 -1 =11). W 1990 r. uzyskał tytuł arcymistrza. Do najbardziej spektakularnych jego sukcesów należy zwycięstwo w turnieju internetowym, którego stawką było zaproszenie na turniej z udziałem dwóch najsilniejszych szachistów świata. W rozegranym w kwietniu 2000 r. w Islandii turnieju zajął III miejsce za Kasparowem i Anandem (w półfinale przegrał z Kasparowem ½-1½). Pod koniec lat 90. zamieszkał w Baltimore (USA) i podjął studia na Uniwersytecie Marylandu. Po uzyskaniu obywatelstwa USA w 2002 r., wziął udział w mistrzostwach świata FIDE, rozgrywanych systemem pucharowym (2004), gdzie awansował do drugiej rundy. Najwyższy ranking w karierze (2595) osiągnął 1 lipca 1998 r., kiedy to dzielił 88-95 m. na światowej liście FIDE, jednocześnie okupując pierwsze miejsce wśród polskich szachistów. Z powodu niezbyt higienicznego trybu życia dosyć szybko osiwiał, miewał też spore problemy z żołądkiem. Nabawił się choroby wrzodowej, która była bezpośrednią przyczyną śmierci.

Źródło: Wikipedia


Ćwiczenia wprowadzające

Poniżej zamieszczono 6 diagramów z krytycznymi pozycjami z wykładu. Na przeanalizowanie każdego z nich powinno się poświęcić nie więcej niż 10 min. Rozwiązania można znaleźć w komentarzach do partii.
 
Zadanie 1

Wojtkiewicz - Michalczyszyn




16.?
Czarne właśnie zaatakowały związanego skoczka. Co zagrać?

Zadanie 2

Wojtkiewicz - Zijatdinow

13.?
Czarne właśnie zagrały 12…c5. Jak utrzymać inicjatywę?

Zadanie 3

Wojtkiewicz - Goldin

12.?
To samo pytanie: jak utrzymać inicjatywę?

Zadanie 4

Wojtkiewicz - Polgar J.

15.?
Jak powstrzymać inicjatywę czarnych na skrzydle królewskim?


Zadanie 5

Wojtkiewicz - Wąsowski

8.?
Standardowa pozycja przy gońcu na g2. Co grać: 8.Hxd4 czy 8.Sxd4?

Zadanie 6

Wojtkiewicz - Kudrin

13.?
Białe właśnie ofiarowały piona na b4. Z jakim planem?

 
Wstęp

Jeden z najlepszych polskich arcymistrzów, Aleksander Wojtkiewicz, nie był wybitnym specjalistą od debiutów, ale głęboko rozumiał typowe szachowe struktury. Jego ulubioną strukturą białymi, którą rozgrywał bardzo szybko i silnie dzięki wybitnej umiejętności konstruowania planów bazujących na pionowej pozycji, było fianchetto gońca na g2. Prześledźmy jego partie białymi w poszczególnych debiutach: partii katalońskiej, obronie Grunfelda, obronie królewsko-indyjskiej, partii angielskiej i obronie holenderskiej. W artykule zostały wykorzystane niektóre komentarze am Aleksandra Wojtkiewicza.

Partia katalońska

 

 

 

 

 

 
Obrona Grünfelda

 

 

 
Obrona królewsko-indyjska
 


WARTO PRZECZYTAĆ:
• mm Jerzy Kostro „Arcymistrz Bogdan Śliwa (1922- 2003)”, Wybrane zagadnienia teorii i praktyki szachowej, tom II, rok 2003, str. 187-204.

Linki zagraniczne 2

 Chess-News
 Chess 24
 Tablice Nalimova
  
  
  
  
  
  
  

 

Copyright PZSzach.org.pl